سعید صدرائیان کارشناس رسانه در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به نقش رسانه در شرایط جنگی و بحرانی اظهار کرد: ما اساساً در ایران گاهی فراموش میکنیم که در حال جنگ هستیم به همین دلیل مطابق با شرایط عادی ایدهپردازی و رفتار میکنیم، در حالی که همه چیز در شرایط جنگی باید متفاوت باشد و اصطلاحاً آرایش متفاوتی از زمان صلح به خود بگیرد.
وی ادامه داد: در ایران وضعیتی وجود دارد که همیشه تلاش میکنیم همه چیز را عادی نشان دهیم که بخشی از آن به مدل فرهنگ ایرانی مربوط میشود؛ برای مثال اگر مهمان به منزلمان بیاید و همزمان لوله آب بترکد، به قدری همه چیز را عادی نشان میدهیم که حد ندارد در حالی که باید به همان بگوییم که شرایط عادی نیست و دچار مشکل شدهایم.
این کارشناس رسانه گفت: به نظرم مهمترین مسئله این است که رسانه آرایش جنگی ندارد نه در حال فعالش و نه در حالت انفعالش. یعنی نه در حالتی که ما بایستی با رسانهها رفتار جنگی داشته باشیم و نه در حالتی که رسانهها رفتار جنگی داشته باشد؛ این دو حالت است.
وی افزود: یک رسانهای که در شرایط جنگی همراه مردم است، متفاوت از رسانهای است که در حالت جنگی فضایی را که برای مردم القا میکند، فضای اضطراب، تنش و ناکارآمدی است.
صدرائیان گفت: بایستی هم در رسانه و هم با رسانه، شرایط جنگی و بحرانی را تعریف کنیم و طبق آن تعریف با رسانه رفتار کنیم. این وضعیت میتواند قابل توجه باشد.
وی یادآور شد: وقتی شما شرایط جنگی و بحرانی را تعریف میکنید، هرگونه همراهی و همدلی با دشمن باید تبعات داشته باشد. یعنی شما نمیتوانید بگویید که شرایطم، شرایط جنگی است اما آن رسانه بگوید که در این شرایط بحران و دلیل آن ماجرا، نیروهای نظامی کشور باشد. اصلاً در شرایط بحرانی و جنگی هیچ رسانهای اجازه ندارد این را بگوید. البته بعد از جنگ ما به این موضوع رسیدگی میکنیم و ممکن است شرایط دیگری القا کنیم.
این کارشناس رسانه خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین موضوعاتی که در مدیریت رسانه و در ایام جنگ وجود دارد، القای امید در بخشهای جامعه است. در ایام جنگ ۱۲ روزه زمانی که حملات موشکی به تلآویو و حیفا نشان داده شد، این امید در پی داشت و اتفاق مهمی بود. به هر حال ما در «آفند» عملکرد خوبی داشتیم. حالا با این شرایط رسانه بیاید فضای پدافندی کشور را زیر سوال ببرد. این اقدام غلط است چراکه منجر به القای ناامیدی میشود. در این شرایط القای امید بحث بسیار مهمی است.
وی خاطرنشان کرد: ما یک سری رزمنده وسط میدان داریم که از نیروی راهنمایی و رانندگی گرفته تا راننده اتوبوس، پرستار و نیروهای امنیتی و اطلاعاتی که در بحران مسئولیت خودشان را به صورت منظم و منسجم انجام میدهند. بایستی همه اینها به صورت یکپارچه نگاه شود و به تقویت روحیه آنها بپردازیم. یعنی باید روحیه جنگندگی را در این اقشار ایجاد کنیم که در حین بحران وسط میدان هستند و وظایفشان را انجام میدهند که فعالیتشان بسیار پراهمیت است.
نظر شما